De staatssecretaris van Financiën heeft een regeling gepubliceerd met een wijziging van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 in verband met de wijziging van de rechtsbescherming bij uitstel van betaling en kwijtschelding per 1 januari 2027.
Daarnaast worden diverse bestaande beleidsregels gecodificeerd, waaronder regels rond saneringsverzoeken.
De wijziging hangt samen met de Wet Stroomlijnen uit de Fiscale vereenvoudigingswet 2017. Die wet beoogt de invorderingsregelgeving voor belastingen en toeslagen te vereenvoudigen, de schuldpositie van burgers inzichtelijker te maken, meer ruimte te bieden voor maatwerk en onnodige verhogingen van schulden te voorkomen. Een belangrijk onderdeel daarvan is de modernisering van de rechtsbescherming bij verzoeken om uitstel van betaling en kwijtschelding.
De huidige regeling kent bij geschillen over uitstel van betaling en kwijtschelding alleen een administratief beroepsproces, zonder toegang tot de fiscale rechter. Burgers kunnen zich nu uitsluitend tot de civiele rechter wenden. Met de wijziging wordt deze administratieve beroepsprocedure vervangen door een reguliere bezwaarprocedure. Daarna ontstaat toegang tot de fiscale bestuursrechter: eerst de rechtbank, vervolgens het gerechtshof en uiteindelijk de Hoge Raad in cassatie. Daarmee wordt de rechtsbescherming van belastingschuldigen aanzienlijk versterkt.
Om deze wijziging mogelijk te maken, worden verschillende bepalingen in de URIW 1990 aangepast of geschrapt. Daarnaast worden diverse regels uit de Leidraad Invordering 2008 opgenomen in de formele regelgeving. Het gaat onder meer om bepalingen over verzoeken om kwijtschelding, situaties waarin geen kwijtschelding wordt verleend en voorwaarden die gelden bij saneringsverzoeken. Hierdoor worden belangrijke uitvoeringsregels wettelijk beter verankerd en transparanter voor belastingplichtigen.
De regeling treedt in werking per 1 januari 2027.
Bron: Regeling van 17 mei 2026, nr. 2026-0000115722, Ministerie van Financiën, Stcrt. 2026, 14219
Geef een reactie