We zijn halfweg met de vormgeving van een nieuw stelsel voor een box 3-heffing. Wat fiscaal-theoretisch voor rechtswetenschappers een prachtige oplossing is, kan in de praktijk een monstrum blijken te zijn – evenals het tegenovergestelde. Is er een elegante uitweg, nu we halfweg zijn vraagt prof. dr. Tom Berkhout zich af.
Lees de gehele NTFR/NDFR Opinie gratis op NDFR
De auteurs van NDFR vormen de ruggengraat van NDFR. Dagelijks schrijven en bewerken 473 fiscale specialisten uit de wetenschap en adviespraktijk up-to-date commentaren op fiscale wetgeving en jurisprudentie. Zo maken ze voor jou de vertaalslag naar de praktijk. Test NDFR nu twee weken gratis!
Opinie | Box 3-heffing vastgoed: van pretbox naar doos van Pandora?
Reactie
Dat spaarrentes een hoogte van 13% bereikten begin jaren 80 van de vorige eeuw hebben de spaarders allang uit het geheugen gewist. Maar mochten die tijden terugkeren – de langzame beweging omhoog is ingezet – dan zullen de spaarders met weemoed terugkijken op het forfait van 4% in 2022. Zeker heb ik geen medelijden met de vastgoedbelegger in Box3. Hun fiscale manoeuvreerbaarheid is veel groter dan de particuliere bankspaarder. Immers, die laatste is volgens onze hoogste rechter niet altijd zo slim om het vermogen zo te beleggen, dat je altijd hoger eindigt dan het forfait. Natuurlijk moet de staatskas niet leeg raken. 4,5 mrd belastingopbrengst (volgens Berkhout per jaar) is niet weinig. Maar de rechter maakt duidelijk, dat dat niet via een onrechtvaardig stelsel mag worden binnengeharkt. Dat geld moet dus uit een andere bron komen. En dat is het vermogen. De (voornamelijk linkse) politiek ziet haar kans schoon om nu eindelijk eens iets te doen aan die vermogensongelijkheid in de maatschappij (Piketty). De dominee én de koopman in één. Daar zit namelijk ook de ‘cashcow’ voor de staatskas. Het is een ideologische strijd, die moet slagen. Hoeveel dozen van Pandora er ook worden geopend.