Belanghebbende en zijn zus hebben ieder een schenking van € 100.000 ontvangen van hun moeder C. De dag erna hebben zij ieder een schenking van € 100.000 ontvangen van A. De vier kinderen van A hebben ieder een schenking van € 50.000 ontvangen van C. Belanghebbende heeft beide schenkingen gebruikt voor een aflossing op zijn eigenwoningschuld. Voor beide schenkingen heeft hij aanspraak gemaakt op de jubeltonvrijstelling in de schenkbelasting. De inspecteur en de feitenrechters hebben die aanspraak niet gehonoreerd.
De Hoge Raad stelt voorop dat de jubeltonvrijstelling tot maximaal € 100.000 per schenker geldt. Dat brengt mee dat die vrijstelling niet kan worden toegepast als een kind een schenking ontvangt van een derde (niet-ouder), maar die schenking voor de toepassing van de SW moet worden aangemerkt als een schenking door zijn ouder, die hem al eerder een schenking van € 100.000 heeft gedaan.
Of een (samenstel van) rechtshandeling(en) is aan te merken als schenking, moet in beginsel naar civielrechtelijke maatstaven worden beoordeeld. Ook als civielrechtelijk geen sprake is van een gift van de ouder kan echter op grond van fraus legis voor de toepassing van de SW toch sprake zijn van een schenking van de ouder. Daarvoor is vereist dat (a) het ontgaan van schenkbelasting het doorslaggevende motief is geweest voor de wijze waarop de betrokken – kruislingse – schenkingen zijn vormgegeven, en bovendien (b) het in strijd zou komen met doel en strekking van de jubeltonvrijstelling indien de schenking die het kind van een derde ontvangt niet zou worden aangemerkt als een schenking van zijn ouder.
Dat doet zich voor indien de kruislingse schenkingen zodanig op elkaar zijn afgestemd dat zij als een samenstel van rechtshandelingen zijn aan te merken. Een dergelijke afstemming kan, behoudens tegenbewijs, in elk geval worden aangenomen indien het gezamenlijke bedrag dat wordt geschonken door ieder van de bij de rechtshandelingen betrokken ouders geheel of nagenoeg geheel overeenstemt, en de schenkingen gelijktijdig of betrekkelijk kort na elkaar hebben plaatsgevonden. De oordelen van het hof dat hier is voldaan aan de criteria voor fraus legis, acht de Hoge Raad cassatieproof.
(Cassatieberoep ongegrond.)
Wat: art. 33 onder 5 onderdeel c SW
Hoge Raad 3 oktober 2025, ECLI:NL:HR:2025:1328, 24/01831 | NDFR
Geef een reactie