De Hoge Raad oordeelt dat de inspecteur onder voorwaarden een vergrijpboete kan opleggen bij navorderingsaanslagen, ook wanneer de belastingplichtige niet (correct) is uitgenodigd tot het doen van aangifte.
Een man ontvangt voor 2017 en 2018 aanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen op basis van door hem verstrekte aangiftegegevens. Later stelt de inspecteur via onderzoek vast dat te weinig resultaat uit overige werkzaamheden is aangegeven en legt navorderingsaanslagen op, inclusief vergrijpboeten van 50% van het nagevorderde bedrag. De inspecteur meent dat er sprake is van voorwaardelijk opzet. Voor het hof is het punt in geschil of correct en passend is gehandeld bij het opleggen van de vergrijpboete; het hof oordeelt dat de inspecteur niet heeft aangetoond dat de man correct is uitgenodigd tot het doen van aangifte, en vernietigt de boete. De inspecteur gaat in cassatie.
Onderscheid tussen boetebepalingen
De Hoge Raad maakt duidelijk verschil tussen artikel 67d, lid 1, AWR en artikel 67e, lid 1, AWR. Voor een vergrijpboete wegens niet (opzettelijk) doen van aangifte op basis van artikel 67d is vereist dat eerst een correcte uitnodiging en aanmaning is verstuurd. Artikel 67e heeft echter een ruimere reikwijdte: hier kan ook een boete worden opgelegd wanneer opzet of grove schuld tot een te lage aanslag heeft geleid, zelfs zónder correcte uitnodiging tot aangifte of aanmaning. Dit betekent dus dat het ontbreken van een correcte uitnodiging niet automatisch betekent dat geen vergrijpboete kan worden opgelegd bij navordering.
Herbeoordeling door hof
Omdat het hof niet het juiste wettelijke onderscheid heeft gemaakt en uitging van een te strikte eis uit het arrest van 2022 bij de toepassing van art. 67e AWR, vernietigt de Hoge Raad het oordeel over de boeten en verwijst het geschil terug naar het hof ‘s-Hertogenbosch voor herbeoordeling.
Wet: art. 9; art. 25; art. 27e; art. 67d; art. 67e AWR
Bron: Hoge Raad, 10-10-2025, ECLI:NL:HR:2025:1500, 24/02023 | NDFR
Geef een reactie