Het kabinet wil de suikerconsumptie verminderen door een belasting op basis van het suikergehalte van alcoholvrije dranken en een nieuwe suikerbelasting op eetwaren. Staatssecretaris Eerenberg en minister Hermans schetsen de plannen, de mogelijke varianten en het verdere proces.
Overgewicht, obesitas en voedingsgerelateerde chronische ziekten zijn de afgelopen decennia sterk toegenomen. De gemiddelde inname van vrije suikers bedraagt in Nederland 49 gram per dag, waarbij suiker- en snoepgoed en alcoholvrije dranken samen verantwoordelijk zijn voor ongeveer de helft van de totale vrije suikerinname.
Belasting op suikerhoudende dranken
Het kabinet zet in op het omzetten van de huidige verbruiksbelasting van alcoholvrije dranken naar een belasting op basis van het suikergehalte. Daardoor kunnen dranken met weinig of geen suiker lager worden belast dan nu het geval is, terwijl dranken met veel suiker juist zwaarder worden belast.
Hiermee wil het kabinet zowel het gedrag van consumenten beïnvloeden als producenten stimuleren om minder suiker toe te voegen aan hun producten. Uit ervaringen in andere landen blijkt dat een suikerbelasting op alcoholvrije dranken een effectief instrument is om de suikerconsumptie te verminderen. Het kabinet kijkt daarbij vooral naar scenario’s die vanuit gezondheidsperspectief wenselijk zijn, goed uitvoerbaar zijn en weinig risico op omzeiling kennen.
Suikerbelasting op eetwaren
Naast dranken wil het kabinet per 2030 een suikerbelasting op eetwaren invoeren. Deze maatregel moet structureel € 900 miljoen per jaar opleveren. Onderzoek laat zien dat een dergelijke belasting kan bijdragen aan het terugdringen van de suikerconsumptie, waarbij het effect het grootst is onder de twintig procent grootste suikerconsumenten.
Het kabinet onderzoekt verschillende varianten. Daarbij wordt onder meer gekeken naar een staffelsysteem op basis van het suikergehalte, waarbij producten met meer suiker zwaarder worden belast. Ook worden alternatieven onderzocht, zoals een belasting op specifieke productgroepen of op de grondstof suiker zelf. Juridische houdbaarheid, uitvoerbaarheid en het voorkomen van staatssteun spelen hierbij een belangrijke rol.
Het kabinet werkt samen met de Belastingdienst en de Douane aan een wetgevingspakket voor beide maatregelen. Naar verwachting wordt dit pakket in 2027 bij de Kamer ingediend. Daarbij worden ook de financiële effecten, mogelijke grenseffecten en de gevolgen voor consumenten en producenten betrokken.
Bron: Stand van zaken suikerbelasting, nr. 20260000254303, Ministerie van Financien, 12 juni 2026
Zo maar wat aspecten: de Staat heft accijns op suiker en heeft er dus belang bij dat de suikerconsumptie niet afneemt. Wat willen ze nu dan eigenlijk? Diezelfde Staat heeft zich grandioos bij de neus laten nemen door de lobby- en suikerverwerkende industrie met de huidige regelgeving. Nog steeds niks geleerd? De fabrikanten gebruiken steeds meer gif ( of netjes gezegd: E nummers) om de suiker te vervangen maar het product toch zoet te laten smaken. Dus is het verbieden van het gebruik van die additieven ook nodig! De consument is weet niet meer beter of het moet zoet smaken, zelf in de zure haring zitten tegenwoordig zoetstoffen. Gewoon weer terug naar de smaak die het hoort te zijn. En tenslotte: als de boeren dan al geen vee meer mogen hebben en ook nog eens geen (suiker) bieten verbouwen wat moeten die dan gaan doen?