Teruggekeerde dochter blijft tot ander huishouden behoren

Als een kind eenmaal de ouderlijke woning heeft verlaten, gaat het in beginsel niet meer tot de huishouding van de ouders behoren. Zo’n kind in de voormalige ouderlijke woning laten wonen kan daardoor de toepassing van de uitzendregeling belemmeren.

Een echtpaar had een dochter die tot 22 oktober 2010 in het ouderlijk huis woonde. Daarna woonde zij voor haar studie op kamers en stond zij elders ingeschreven in de BRP. Haar vader werd in 2011 uitgezonden naar het buitenland. Hij bewoonde toen met zijn echtgenote een woning in dat land. De echtgenote stond tot 4 januari 2014 in de BRP ingeschreven op het Nederlandse adres. Van 10 maart 2014 tot en met 7 mei 2014 was de woning het hoofdverblijf van de dochter en stond zij op het adres van de woning ingeschreven. In 2017, na terugkeer, woonde het echtpaar weer in de woning. De man wil op grond van de uitzendregeling zijn woning in Nederland ook in 2014 als eigen woning bestempelen. De fiscus gaat daarmee niet akkoord omdat een derde, de dochter, de woning heeft bewoond.

Ter beschikking stellen aan derde

Hof Den Bosch (zie ook NTFR 2020/215) heeft de in geschil  zijnde vraag of belanghebbende de woning per 10 maart 2014 aan een derde ter beschikking heeft gesteld met als gevolg dat geen sprake meer is van ‘een eigen woning’, bevestigend beantwoord. Hiertegen komt de man in cassatie, echter zonder succes. Het oordeel van het hof dat de dochter vanaf het moment dat zij op kamers ging wonen geen deel meer uitmaakte van het huishouden van haar ouders en dat zij bij haar terugkeer in die woning in 2014 niet opnieuw deel ging uitmaken van dat huishouden, acht de Hoge Raad cassatieproof. Het gegeven dat de dochter geen eigen inkomen had, door de man werd onderhouden, en dat de dochter regelmatig bij haar ouders – al dan niet in de woning – verbleef, is niet van belang. De Hoge.

Wet: art. 3.111, eerste en zesde lid Wet IB 2001

Besluit: besluit van de staatssecretaris van Financiën van 2 november 2009, nr. CPP 2009/998M

Bron: Hoge Raad 23 oktober 2020, ECLI:NL:HR:2020:1667, 19/05223

Filed Under: Eigen woning, Fiscaal nieuws, Nieuws