Een verlies op een zogeheten Tante Agaathlening is niet aftrekbaar zonder een beschikking waarin de fiscus verklaart dat het kwijtgescholden bedrag niet voor verwezenlijking vatbaar is.
In 2010 verstrekt een man een achtergestelde, aflossingsvrije lening van € 50.000 aan zijn zoon om een optiekzaak te starten. De lening heeft een looptijd van acht jaar met een jaarlijkse rente van 2,5%. De lening is geregistreerd als een directe belegging in durfkapitaal, in de volksmond ook wel Tante Agaathlening genoemd. De regeling voor directe beleggingen in durfkapitaal is overigens afgeschaft, maar er geldt nog overgangsrecht als de lening is verstrekt vóór 1 januari 2011. In zijn aangifte inkomstenbelasting 2015 geeft de vader een negatief resultaat uit ter beschikking gestelde vermogensbestanddelen van € 26.400 aan. De Belastingdienst accepteert dit negatieve resultaat.
Kwijtschelding in 2016
In 2016 scheldt de vader een deel van de lening kwijt en voert een verlies van € 24.100 op in zijn aangifte. De inspecteur accepteert dit verlies niet en corrigeert het aangegeven negatieve resultaat volledig. De vader gaat in beroep tegen de correcties. Daarnaast heeft hij in 2024 verzocht om een beschikking waarin wordt verklaard dat het kwijtgescholden deel van de lening niet meer voor verwezenlijking vatbaar is. Dit verzoek wordt afgewezen en de vader maakt ook bezwaar tegen deze afwijzing. Op het moment van de zitting van de procedure tegen de fiscale correcties is deze bezwaarprocedure nog niet afgerond.
Geen ongebruikelijke terbeschikkingstelling
Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat de lening niet als een ongebruikelijke terbeschikkingstelling kwalificeert omdat deze al voldoet aan de voorwaarden van een Tante Agaathlening. De vader heeft geen feiten en omstandigheden aannemelijk gemaakt waaruit blijkt dat de voorwaarden van de lening afwijken van wat gebruikelijk is in de durfkapitaalregeling.
Evenmin aftrek van verlies op Tante Agaathlening
Vervolgens stelt de man dat hij een verlies op de geldlening kan aftrekken op grond van de regeling voor Tante Agaathleningen. Maar de rechtbank wijst ook dat standpunt af. Een verlies op een Tante Agaathlening is namelijk slechts aftrekbaar voor zover de inspecteur bij voor bezwaar vatbare beschikking heeft verklaard dat het kwijtgescholden gedeelte van de geldlening niet meer voor verwezenlijking vatbaar is. In deze zaak is van zo’n beschikking geen sprake. De vaststelling van de aanslag IB 2015 telt hierbij niet als zo’n beschikking. Daarom heeft de inspecteur de aftrek van het verlies op de Tante Agaathlening terecht geweigerd.
Wet: art. 2.14, 3.91, derde lid en art. 10a.9, tweede lid Wet IB 2001
Bron: rechtbank Noord-Nederland 11 februari 2025 (gepubliceerd 28 februari 2025), ECLI:NL:RBNNE:2025:438, LEE 24/2253
Geef een reactie