Het merendeel van de dga’s neemt een gebruikelijk loon in aanmerking dat past bij de wettelijke vereisten. Daarnaast is er sprake van lage uitvoerings- en administratieve lasten. Staatssecretaris Van Oostenbruggen stuurt de Tweede Kamer het rapport Evaluatie gebruikelijkloonregeling: Draagt de dga zijn steentje bij?
Dga’s kiezen naar gelang hun voorkeuren en afhankelijk van de bedrijfsprestaties uit verschillende
inkomstenstromen. Uit gesprekken met de Belastingdienst en belastingadviseurs blijkt het exact inschatten van het gebruikelijk loon uitdagend. Kenmerken die maken dat het inschatten van het loon uitdagend is, zijn dat de werkzaamheden van de dga niet bekend zijn, dat het lastig is om het verband te leggen tussen een passend loon en de omstandigheden op de arbeidsmarkt en dat er weinig observaties voorhanden zijn van vergelijkbare dienstbetrekkingen.
Circa 40% van de dga’s zit onder de wettelijke ondergrens van het gebruikelijk loon. Driekwart hiervan werkt parttime, maar bij anderen is mogelijk sprake van strategisch gedrag of onwetendheid. De afschaffing van de doelmatigheidsmarge in 2023 leidde nauwelijks tot loonstijgingen.
Een loonvergelijking toont aan dat dga’s met lagere inkomens zichzelf vaak een lager loon toekennen dan vergelijkbare werknemers. Dit komt mede door het ontbreken van vergelijkbare dienstbetrekkingen, beperkte handhaving door de Belastingdienst en ruimte voor strategisch gedrag.
De regeling is doelmatig: de opbrengsten (geschat op € 0,9–2,3 miljard) overstijgen ruimschoots de uitvoeringskosten (enkele honderden miljoenen euro’s). Er zijn geen alternatieven gevonden die doelmatiger zijn.
Verbeteropties
Binnen de huidige regeling zijn verbeteringen mogelijk, zoals het ontwikkelen van een uniforme waarderingsmethode of het verhogen van de ondergrens op basis van ondernemingskenmerken. De effectiviteit en kosten van deze maatregelen vereisen echter nader onderzoek. Het kabinet komt op een later moment met een inhoudelijke reactie op dit rapport.
Geef een reactie