Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat een buitenlandse student geen recht heeft op scholingsaftrek over 2015. Het collegegeld is betaald voordat zij binnenlands belastingplichtig werd. De vooruitbetaling strekte tot voldoening van een toekomstige betalingsverplichting uit een al bestaande rechtsverhouding met de onderwijsinstelling.
Feiten
Een student met de Indiase nationaliteit meldt zich in 2015 aan voor een masteropleiding aan een Nederlandse onderwijsinstelling. Op 18 mei 2015 ontvangt zij een toelatingsbrief waarin staat dat zij vóór 1 juli 2015 een bedrag van € 23.760 moet overmaken. Dit bedrag bestaat uit € 13.560 aan collegegeld en € 10.200 voor levensonderhoud. De betaling is nodig in het kader van de inschrijvingsprocedure en de aanvraag van een verblijfsvergunning.
De student maakt het volledige bedrag op 22 mei 2015 over. Vanaf 19 augustus 2015 wordt zij aangemerkt als binnenlands belastingplichtige. Het bedrag voor levensonderhoud wordt in september 2015, na aftrek van kosten, aan haar terugbetaald.
In haar aangifte inkomstenbelasting 2015 claimt zij € 13.310 aan scholingsuitgaven, na toepassing van het destijds geldende drempelbedrag van € 250. De inspecteur weigert de aftrek en stelt de nog te verrekenen persoonsgebonden aftrek vast op nihil.
Hof ‘s-Hertogenbosch stelt de student aanvankelijk in het gelijk. De Hoge Raad vernietigt deze uitspraak op 6 februari 2026 (ECLI:NL:HR:2026:195) en verwijst de zaak naar Hof Arnhem-Leeuwarden.
Oordeel Hof Arnhem-Leeuwarden
Het hof beoordeelt of de overboeking van het collegegeld op 22 mei 2015 moet worden aangemerkt als een betaling in de zin van artikel 6.40 Wet IB 2001 (tekst 2015). Deze bepaling maakte deel uit van de inmiddels afgeschafte regeling voor de aftrek van scholingsuitgaven.
Volgens het hof is door de toelatingsbrief een rechtsverhouding ontstaan tussen de student en de onderwijsinstelling. De onderwijsinstelling kon haar na verkrijging van een verblijfsvergunning de toegang tot de opleiding redelijkerwijs niet meer weigeren. In dat kader moest de student het collegegeld vóór 1 juli 2015 voldoen.
Het hof stelt vast dat partijen hebben bedoeld dat het overgemaakte bedrag van € 13.560 zou dienen ter voldoening van de toekomstige betalingsverplichting voor het collegegeld. Alleen het bedrag voor levensonderhoud zou na aankomst in Nederland worden teruggestort. Het collegegeld is daarmee al op 22 mei 2015 betaald, hoewel de betalingsverplichting op dat moment nog toekomstig was.
Het beroep van de student op wederzijdse dwaling slaagt niet. Dat zij mogelijk heeft gedwaald over de fiscale gevolgen van de betaling, betekent volgens het hof niet dat zij heeft gedwaald over de wijze van betaling.
De student stelt daarnaast dat de verplichte vooruitbetaling voor buitenlandse studenten discriminerend is. Het hof verwerpt dit standpunt. De verplichting om het collegegeld vooraf te betalen vloeit niet voort uit de vreemdelingenwetgeving, maar uit de rechtsverhouding tussen de student en de onderwijsinstelling. Van een ongerechtvaardigd discriminerende wettelijke regeling is daarom geen sprake.
Omdat het collegegeld is betaald voordat de student binnenlands belastingplichtig werd, komt zij niet in aanmerking voor de geclaimde scholingsaftrek over 2015. Het hoger beroep is ongegrond en de beschikking waarbij de nog te verrekenen persoonsgebonden aftrek op nihil is vastgesteld, blijft in stand.
Bron: Hof Arnhem-Leeuwarden 20 oktober 2026, ECLI:NL:GHARL:2026:6859 | NDFR





Geef een reactie