De Autoriteit Persoonsgegevens (‘AP’) droeg de Belastingdienst op te stoppen met het gebruik van het BSN in betalingskernmerken en vorderingsnummers. In de discussie daarna draaide het steeds om de vraag hoeveel de Belastingdienst van burgers mag weten. Dat is te eenzijdig volgens mr. S. El Oiskhiri want de Belastingdienst beschikt al over burgergegevens. Een andere benadering is nodig.
De Belastingdienst ontvangt in de praktijk al gegevens van burgers via verschillende kanalen. Via werkgevers, financiële instellingen en andere organisaties. Daarom is het logisch eerst gebruik te maken van wat al beschikbaar is en de burger te vragen ‘dat te controleren en aan te vullen’. Die aanpak wordt wel toegepast bij het innen van inkomstenbelasting, maar is daar blijven steken.
Lees de hele NTFR/NDFR Opinie gratis via NDFR





Geef een reactie