Hof ‘s-Hertogenbosch oordeelt dat de bouw- en inrichtingskosten van werkruimtes en een archiefruimte in de woning van een bestuurder algemene kosten zijn van de fiscale eenheid voor de btw. Een rechtstreeks verband met de verkoop van eten en drinken in de restaurants is niet nodig, zodat aftrek van voorbelasting mogelijk is.
Een man is bestuurder van een holding-bv, die met twee werkmaatschappijen een fiscale eenheid voor de btw vormt. De holding exploiteert twee fastfoodrestaurants. Vanaf 2019 laat de man een woning bouwen met een kantoor, een directiekamer en een archiefruimte op zolder. De ruimtes hebben geen eigen ingang of sanitair. Vanaf 15 januari 2021 verhuurt de man ze belast aan de holding voor € 29.242 per jaar. Naast de man werken ook zijn dochter en zijn zoon, die zelf fastfoodrestaurants exploiteert, in de ruimtes. De man claimt aftrek van voorbelasting op de bouw- en inrichtingskosten. De inspecteur weigert die aftrek en legt naheffingsaanslagen op over het vierde kwartaal van 2020 en het eerste kwartaal van 2021. Rechtbank Zeeland-West-Brabant geeft de inspecteur gelijk. In geschil is of de kosten rechtstreeks verband houden met de economische activiteit van de fiscale eenheid.
Werkruimtes zijn algemene kosten
De inspecteur erkent in zijn pleitnota dat de man in deze periode met de holding een fiscale eenheid vormt. Daarmee staat vast dat de verhuur een economische activiteit is en dat de man ondernemer is. Volgens het hof zijn de bouw- en inrichtingskosten algemene kosten van de onderneming. De man is als bestuurder en werknemer verantwoordelijk voor de gehele onderneming van de fiscale eenheid en gebruikt de ruimtes voor die werkzaamheden. Een één-op-éénrelatie met de verkoop van spijzen en dranken is voor algemene kosten niet vereist. Ook het gebruik door de dochter, die voor twee restaurants binnen de fiscale eenheid werkt, en het overleg met de zoon, eveneens franchisenemer, is zakelijk.
Hoe-dan-ook-criterium niet toepasbaar
Het hof verwerpt ook het betoog van de inspecteur dat de man de kosten als privépersoon hoe dan ook zou hebben gemaakt. De nieuwbouwwoning is een investeringsgoed, waardoor geen onderscheid kan worden gemaakt tussen de aanschaf van de woning en die van de werkruimtes. De toets uit het arrest van de Hoge Raad van 16 juli 2021 kan daarom niet worden toegepast. De fiscale eenheid heeft recht op aftrek van voorbelasting. Partijen zijn het erover eens dat die aftrek 14% van de bouwkosten bedraagt, ofwel € 82.092. Het hof vernietigt de naheffingsaanslagen over het vierde kwartaal van 2020 en het eerste kwartaal van 2021 en verleent teruggaven over de overige tijdvakken. De inspecteur moet de kosten van bezwaar, beroep en hoger beroep vergoeden.
Wet: art. 7; art. 11, lid 1, onderdeel b, ten vijfde en art. 15 Wet OB 1968
Bron: Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch, 28-10-2026, ECLI:NL:GHSHE:2026:2995, 24/1058 tot en met 24/1062 | NDFR
Geef een reactie