Een belastingplichtige die zorgkosten wil aftrekken, moet kunnen aantonen dat de uitgaven voldoen aan de wettelijke voorwaarden. Zonder verklaring van een arts of medisch voorschrift bestaat geen recht op aftrek, ook niet als de betaling aantoonbaar is gedaan.
Een gepensioneerde man had in zijn aangifte over 2021 voor ruim € 7.000 aan specifieke zorgkosten opgevoerd, waaronder medicijnen, dieet, vervoer, hulpmiddelen en wijkverpleging. De inspecteur accepteerde slechts €485, omdat voor het grootste deel van de kosten geen bewijsstukken of medische verklaringen waren overgelegd. De man stelde dat hij zijn best had gedaan bewijs te verzamelen, maar dat stukken ontbraken omdat zijn arts was verhuisd. Daarnaast vond hij dat de Belastingdienst onzorgvuldig had gehandeld in de bezwaarprocedure.
Geen aftrek zonder medische onderbouwing
Hof Den Haag bevestigt het oordeel van de rechtbank. Voor aftrek van medicijnen is een medisch voorschrift nodig, wat de man niet kon overleggen. Ook voor het dieet ontbrak de vereiste dieetverklaring van een arts. De eigen bijdrage aan de thuiszorg komt evenmin voor aftrek in aanmerking, omdat de zorgverlener geen contract had met de verzekeraar. Die kosten vallen daardoor onder het verzekerde risico volgens de Zorgverzekeringswet en zijn op grond van art. 6.18 Wet IB 2001 uitgesloten.
Volgens het hof is de behandeling door de Belastingdienst niet onzorgvuldig geweest. Dat verschillende medewerkers aan de zaak werkten, is volgens de wet toegestaan. Ook het feit dat de inspecteur een aankondiging deed voordat de reactietermijn afliep, schaadt de procespositie van de man niet. Omdat de rechtbank de juiste maatstaven heeft toegepast, verklaart het hof het hoger beroep ongegrond.
Wet: art. 6.1, 6.17 en 6.18 Wet IB 2001 Bron: Gerechtshof Den Haag, 23-09-2025, ECLI:NL:GHDHA:2025:1935, BK-25/1 | NDFR
Geef een reactie