Hof ’s-Hertogenbosch oordeelt dat de langdurige verliezen uit activiteiten naast het dienstverband van een brandweerman geen bron van inkomen zijn, waardoor de opgegeven verliezen niet in aftrek komen.
Een werknemer van de brandweer start in 2008 met maatwerk in licht, geluid en geluidstechniek onder de naam van een eenmanszaak. Naast zijn fulltime baan geeft hij in zijn aangiften inkomstenbelasting vanaf de start elk jaar negatieve resultaten op uit deze nevenactiviteiten. Volgens de inspecteur is er vanaf 2014 geen bron van inkomen meer, omdat al jaren uitsluitend verlies wordt gedraaid en vanaf 2012 nauwelijks nog omzet wordt behaald. Hij legt navorderingsaanslagen op over de jaren 2014-2017, waarop de man bezwaar maakt. In eerste aanleg krijgt de man deels gelijk; het hof beoordeelt in hoger beroep of de verliezen terecht zijn geweigerd.
Objectieve voordeelsverwachting ontbreekt
Het hof overweegt dat om van een bron van inkomen te kunnen spreken, minimaal voldaan moet zijn aan de eis dat met de werkzaamheden redelijkerwijs voordelen te verwachten zijn. De man voert aan dat hij in het verleden succesvol was in soortgelijke activiteiten en reclame heeft gemaakt. Het hof stelt dat hij over de hele periode 2008-2018 omvangrijke verliezen heeft geleden, na 2011 slechts één opdracht heeft gehad en zijn stelling over klantacquisitie niet voldoende onderbouwt met bewijs. In elk geval vanaf 2014 ziet het hof geen realistische verwachting op positieve resultaten: investeringen in nieuwe technologie blijven achterwege en er is nauwelijks inspanning voor het werven van nieuwe klanten aangetoond. Volgens het hof geldt er dus geen objectieve voordeelsverwachting, en dus geen bron van inkomen.
Geen rechtsgeldig vertrouwen
De man doet nog een beroep op het vertrouwensbeginsel: omdat de inspecteur jarenlang zijn verliezen volgt en pas over 2014 ingrijpt, zou gewekt vertrouwen niet mogen worden doorbroken. Het hof volgt dit niet: de inspecteur heeft expliciet zijn oordeel uitgesteld vanwege een aanloopperiode, en het enkele volgen van de aangiften vormt geen te honoreren toezegging. Daarmee staat vast dat de verliezen uit deze activiteiten over de jaren 2014-2017 niet aftrekbaar zijn.
Wet: art. 3.90 Wet IB 2001
Bron: Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch, 02-07-2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:1854, 23/1521 en 23/1522 | NDFR
Geef een reactie