De staatssecretaris van Financiën trekt zeven verouderde beleidsbesluiten op het terrein van het internationale belastingrecht in. De besluiten hebben hun belang verloren door de totstandkoming van nieuwe belastingverdragen, wetswijzigingen of tijdsverloop.
Het beleidsbesluit betreft uitsluitend de formele intrekking van bestaande beleidsbesluiten. Er worden geen nieuwe inhoudelijke beleidsregels geïntroduceerd. Het gaat om besluiten uit de periode 1987 tot en met 2006.
Ingetrokken wordt onder meer het besluit uit 1987 over de fiscale positie van de NATO Early Warning and Control Programme Management Agency (NAPMA). Dit besluit heeft door een wetswijziging zijn belang verloren. Een eveneens uit 1987 daterend besluit over de inwerkingtreding van de nieuwe overeenkomst met Canada tot het vermijden van dubbele belasting wordt wegens tijdsverloop ingetrokken.
Daarnaast vervalt het besluit uit 1988 over het Iran – United States Claims Tribunal vanwege de totstandkoming van een nieuw verdrag. Het besluit uit 1990 over personeelsleden van ESTEC heeft zijn belang verloren door een combinatie van een nieuw verdrag, wetswijziging en tijdsverloop.
Ook het besluit uit 1993 over de toepassing van de Nederlands-Duitse belastingovereenkomst van 16 juni 1959 wordt ingetrokken. Aanleiding daarvoor is de totstandkoming van een nieuw verdrag.
Verder vervallen het besluit uit 2002 over het aanvullend vrijwillig pensioen voor leden van het Europees Parlement en het besluit uit 2006 over de fiscale positie van ambtenaren en overige personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Het eerste heeft zijn belang verloren door tijdsverloop, een nieuw verdrag en wetswijziging; voor het tweede is tijdsverloop de reden.
Het besluit treedt in werking met ingang van 11 november 2026. De zeven beleidsbesluiten worden op die datum ingetrokken. Het intrekkingsbesluit zelf vervalt een dag na de inwerkingtreding.
Bron: Besluit van 26 oktober 2026, nr. 2026-20622, Ministerie van Financien, Stcrt. 2026, 38249
Geef een reactie