Een vergoeding voor (im)materiële schade als gevolg van incidenten op het werk, vindt niet zozeer haar grond in de dienstbetrekking dat men deze als daaruit genoten loon moet aanmerken.
Dit oordeelde de Hoge Raad op 31 maart 2017 in twee verschillende zaken. In de ene zaak (ECLI:NL:HR:2017:529) ging het om een politiebeambte aan wie een bedrag ter compensatie was toegekend voor leed dat hij had geleden als gevolg van ongevallen tijdens werk. In geschil was of de inspecteur de verstrekte vergoeding terecht als loon in de heffing van de inkomstenbelasting had betrokken. Naar het oordeel van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden was dit niet het geval, omdat dat de werkgever compensatie voor leed had beoogd en sprake was van een vergoeding die niet als beloningsvoordeel werd ervaren. In dezelfde lijn concludeerde ook advocaat-generaal Niessen dat geen sprake was van loon. Volgens de Hoge Raad blijkt uit de vaststellingen van het hof dat de politieagent door de incidenten naast leed een vermindering van arbeidskracht heeft ondervonden, die heeft geleid tot een sterke stagnatie van zijn loopbaanontwikkeling. Het bedrag dat de werkgever uit dien hoofde aan de politiebeambte betaalde, strekt tot vergoeding van deze immateriële schade en dit verlies aan arbeidskracht. Een dergelijke vergoeding vindt volgens de Hoge Raad niet zozeer haar grond in de dienstbetrekking, en kan dus men dus niet aanmerken als loon genoten uit de dienstbetrekking. Het hof had daarom terecht geoordeeld dat de uitkering ten onrechte in de heffing van de inkomstenbelasting was betrokken.
Ook materiële schadevergoeding ivm dwarslaesie geen loon
In een andere zaak (ECLI:NL:HR:2017:536) oordeelde de Hoge Raad eveneens dat een vergoeding van materiële schade (zorgkosten, aanpassing woning) aan een brigadier van de politie die tijdens zijn werk een dwarsleasie had opgelopen, niet zozeer haar grond vindt in de dienstbetrekking dat zij als daaruit genoten moet worden aangemerkt. De enkele omstandigheid dat de uitoefening van de dienstbetrekking het risico in zich bergt van bepaalde schade, leidt niet automatisch tot het benodigde verband met de dienstbetrekking.
De Hoge Raad verklaarde beide beroepen in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën ongegrond.
Wet: artikel 3.81 Wet IB 2001, artikel 10 lid 1, 11 lid 1 onderdeel a en 15 onderdeel b Wet LB 1964 (tekst 2010)
Hoge Raad 31 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:529 en Hoge Raad 31 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:536
Geef een reactie