Waardering onroerende zaken niet in strijd met EVRM

Dit oordeelde Rechtbank Noord-Holland in een zaak die een man aanspande in verband met geërfde (verhuurde) onroerende zaken. Hij verkreeg deze van zijn moeder die in augustus 2010 overleed. In de aangifte erfbelasting had hij als waarde voor de onroerende zaken de getaxeerde markwaarde op 12 juli 2011 aangegeven. De inspecteur was het hier niet mee eens en corrigeerde dit naar de (hogere) WOZ-waarde die was vastgesteld voor het kalenderjaar 2010. De zoon was het hier niet mee eens en beriep zich op onverbindendheid van artikel 21, vijfde en achtste lid van de SW vanwege strijd met artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM. Volgens de rechter brengt dit artikel mee dat een inbreuk op het recht op ongestoord genot van eigendom is toegestaan als er een redelijke verhouding is tussen algemeen belang en bescherming van individuele rechten. Om redenen van vereenvoudiging is ervoor gekozen vanaf 2010 de WOZ-waarde van de woning tot uitgangspunt te nemen bij de waardebepaling voor de Successiewet. Tot 1 januari 2012 werd die waarde bepaald naar de peildatum 1 januari van het aan de verkrijging voorafgaande kalenderjaar. Bij de bepaling van de waarde van verhuurde woningen werd een percentage van de WOZ-waarde als uitgangspunt genomen. Met deze eenvoudige en eenduidige regelingen trad de wetgever niet buiten de ruime beoordelingsmarge die hij had. De zoon kon verder niet aannemelijk maken dat toepassing van deze regels bij hem leidde tot een individuele buitensporige last. De rechter verklaarde zijn beroep daarom ongegrond.

Wet: artikel 21 Successiewet, artikel 10a Uitvoeringsbesluit Successiewet, artikel 1 Eerste Protocol EVRM

Meer informatie: Rechtbank Noord-Holland, 2 december 2013 (gepubliceerd op 3 december 2013), ECLI:NL:RBNHO:2013:11556

Filed Under: Eigen woning, Fiscaal nieuws, Nieuws