Het kabinet reageert op het advies van de Stichting van de Arbeid over de toekomst van de reiskostenvergoeding. De Stichting pleit voor maatwerk en fiscale verbeteringen, maar ziet geen rol voor een wettelijke minimumvergoeding.
De Stichting van de Arbeid stelt dat reiskosten voor het werk tot onkosten behoren waarvoor een goede vergoeding moet zijn geregeld, ongeacht het inkomen. In het advies wordt uitgebreid stilgestaan bij de mogelijkheid van een wettelijke minimumvergoeding. Volgens de Stichting is dit de meest effectieve manier om iedereen een minimale vergoeding te garanderen, wat vooral werknemers met lagere inkomens op korte termijn financieel voordeel zou bieden. Tegelijkertijd wijst de Stichting op het ontbreken van een duidelijk beeld van de omvang van deze groep en de financiële gevolgen. Een wettelijke verplichting wordt als te ongericht beschouwd en zou te veel ingrijpen in het arbeidsvoorwaardelijk domein, waar cao-partijen zelf afwegingen maken tussen verschillende belangen. Daarom adviseert de Stichting om het vraagstuk van de reiskostenvergoeding aan decentrale cao-tafels over te laten.
De Stichting benadrukt dat een one-size-fits-all-aanpak niet werkt vanwege de grote diversiteit aan sectoren, situaties en privésituaties van werknemers. In plaats daarvan worden aanbevelingen gedaan voor zowel het kabinet als decentrale sociale partners, gericht op het verbeteren van bestaande regelingen en het stimuleren van maatwerk.
Aanbevelingen en kabinetsreactie
De Stichting doet onder meer de volgende aanbevelingen aan het kabinet:
- Blijf de hoogte van de onbelaste kilometervergoeding monitoren.
- Schrap de bijtelling over de deelauto.
- Laat parkeerkosten onbelast vergoeden naast de kilometervergoeding.
- Behoud en verbeter de aftrekregeling voor openbaar vervoer.
- Kom met een wetswijziging om de bijtelling voor deelfietsen te schrappen.
- Maak het mogelijk om op één dag zowel thuis als op kantoor te werken en beperk de administratiedruk bij incidentele extra kantoordagen.
Het kabinet onderschrijft het uitgangspunt dat reiskosten geen belemmering mogen vormen voor toegang tot werk. Een wettelijke minimumvergoeding wordt echter niet als het juiste instrument gezien, vanwege de ongerichte werking en de inbreuk op het arbeidsvoorwaardelijk domein. Het kabinet roept cao-partijen op om waar nodig te voorzien in een reiskostenvergoeding en optimaal gebruik te maken van fiscale mogelijkheden. De aanbevelingen worden meegenomen in toekomstige evaluaties en wetsvoorstellen, zoals de evaluatie van de onbelaste reiskostenvergoeding in 2028 en het Belastingplanpakket 2026.
Samengevat: we willen zeer complex maatwerk dat eenvoudig is. Maar meer waarschijnlijk is de echte wens: alles mag altijd onbelast, ongeacht …..