Gebruikelijk loon dga vastgesteld op normbedrag ondanks deeltijdwerkzaamheden

Rechtbank Den Haag stelt het gebruikelijk loon van een dga op de wettelijke normbedragen, ondanks verklaring dat de werkzaamheden slechts 8 uur per week omvatten en verwerpt het beroep op een lagere deeltijdfactor.

Een bv die handelt in en onroerend goed verhuurt (circa 176 woningen) krijgt voor de jaren 2018 tot en met 2022 naheffingsaanslagen loonheffingen opgelegd. De inspecteur vindt het opgegeven loon van de dga te laag en baseert het gebruikelijk loon op 75% van het salaris van een directeur van een woningcorporatie in de laagste categorie. De dga heeft naast zichzelf twee werknemers in dienst, werkt volgens de bv parttime (1 dag per week) en ontvangt € 10.386 per jaar. Over de ter beschikking gestelde auto’s is discussie over de bijtelling, en ook de maximale verzuimboetes zijn opgelegd. In geschil is de hoogte van het gebruikelijk loon, de mogelijkheid tot het opleggen van een verhaalbare naheffingsaanslag voor privégebruik auto, en de hoogte van de verzuimboetes.

Gebruikelijk loon dga vastgesteld op normbedragen

De rechtbank volgt de inspecteur grotendeels in het uitgangspunt dat de functie van de dga het best vergelijkbaar is met een bestuurder van een woningcorporatie, maar corrigeert het opgelegde bedrag vanwege onvoldoende bewijs voor de hogere vergelijking. Beide partijen slagen niet in hun bewijslast voor een lager of hoger loon dan het wettelijk normbedrag. Het loon wordt daarom vastgesteld op de volgens de Wet LB 1964 geldende normbedragen per jaar (2018: € 45.000, oplopend tot 2022: € 48.000). De rechtbank wijst het beroep op een lagere deeltijdfactor af, omdat de ondernemer onvoldoende onderbouwt dat de werkzaamheden daadwerkelijk structureel parttime zijn verricht.

Geen verhaalbare naheffingsaanslag voor auto, boetes gematigd

De rechtbank beslist dat de bijtelling voor privégebruik van de Mini Coopers terecht bij de loonheffingen van de bv blijft. De bv heeft niet aannemelijk gemaakt dat de loonheffing daadwerkelijk te verhalen is op de betreffende werknemer. De verzuimboetes worden, aansluitend bij het standpunt van de inspecteur en gelet op de omstandigheden, verminderd tot € 12.500 totaal.

Wet: art. 12a en art. 31 Wet LB 1964
Bron: Rechtbank Den Haag, 11-07-2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:13092, AWB – 25 _ 162 | NDFR

Filed Under: Arbeid & loon, Fiscaal nieuws, Loonbelasting, Nieuws